عشق جدایی.......

ای یگانه ام

ای شکیب لحظات بی تکرار من

هرگزگریزمرافرارمعنانکن

می روم تاشاخه های ناهمگون

وجودم راهرس کنم

تانگویی بی شکوهم

می روم تاعشق را

درسلاخ خانه عاشقی

قربانی کنم

می روم تادستانم رابه گردن

نجابت حلق آویزکنم

وچشمانم رابرای همیشه

درنهان خانه تاریکی پنهان کنم 

ودلم رابرروی غزال های زیبا

ببندم

شاید.........

اقرارکنیدکه من نجیب وبی همتایم

عشق وشهوت زاده یک مادرند

هردوعصیان پیشه ورسواگرند

دل سرای عشق ولب جای هوس

بی هوس عشق است دربندقفس

ای بسا شبها لیلی درخفا

خفته درآغوش مجنون بی صدا

شایدا لبهای شیرین هم دوصد

برلب فرهاد عاشق بوسه زد

عشق ورزی راهوسبازی مخوان

هرچه میخواهی درآغوشش بمان

عشق وشهوت راجداکردن چرا؟

عاشقی رابی صفاکردن چرا؟

چون به جمع عاشقان گشتی قرین

تن بده بر بوسه های آتشین

خدایا.........

گر تو درد عاشقی می کشیدی

تو هم زهر جدایی را به تلخی می چشیدی

تو هم چون من به مرگ ارزوها می رسیدی

پشیمون می شدی از اینکه عشق رو افریدی...

دختره از پسره پرسيد من خوشگلم؟گفت نه .

گفت دوستم داري؟گفت نوچ.

گفت اگه بميرم برام گريه ميکني؟ گفت اصلا.

دختره چشماش پر از اشک شد.

 هيچي نگفت.

پسره بغلش کرد گفت:تو خوشگل نيستي

زيبا ترين هستي.

تورودوست ندارم چون عاشقتم.

اگه تو بميري برات گريه نميکنم

 چون من هم ميمیرم

چه کسی خواهد دید مردنم را بی تو؟

افسوس، کاشکی می دیدم...

چنان دل كندم از دنیا كه شكلم شكل تنهایی

است ببین مرگ مرا در خویش كه مرگ

من تماشایی است مرا در اوج می خواهی

تماشا كن تماشا كن

دروغین بودم از دیروز مرا امروز حاشا كن

چه راهی پیش رو دارم

وقتي مي بوسه تو رو ياد من مي افتي هيچ وقت؟

وقتي گل ميده بهت ياد ميخكهام مي افتي؟

ياد من مي افتي هيچ وقت يا كه نه؟

وقتي گريه مي كني سرتو بغل مي گيره؟

وقتي با همديگه ايد كنار هم اين ور و اون ور

تو رو دوست داره مث من يا كه نه؟

وقتي آهنگي كه با هم مي شنيديم رو گوش ميدي يادم مي افتي؟

وقتي دوستاي قديم رو مي بيني از من مي پرسي؟

هنوز عكسامو نگه داشتي يا نه؟

وقتي گريه مي كني سرتو بغل مي گيره؟

وقتي دلگيره ازت تورو مي بخشه مث من؟

تو رو دوست داره مث من يا كه نه؟

اشكات رو تنش مي باره يا كه نه؟

تو رو دوست داره مث من يا كه نه؟

تو رو رو چشاش مي ذاره يا كه نه؟

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو میدید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده اس

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده اس

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رؤیا ها

بدونی بی تو و با تو، همینه رسم این دنیا

خداحافظ خداحافظ

همین حالا

خداحافظ

عاشق هرکس شدم او شد نصيب ديگري

دل به هرکس دادم او هم زد به قلبم خنجري

من سخاوت ديده ام دل را به هرکس مي دهم ...

شر م دارم پس بگيرم آنچه را بخشيده ام ...

دلبرم اندر خيالم خود نمايي ميكند

  در فراقش اي دل من بينوايي ميكند

      او برفت و پشت پا زد بر دل و دنياي من

      كار دل را بين كه بهرش بيقراري ميكند

نگاهم ياد باران کرده امشب

   مرا سر در گريبان کرده امشب

    غم و فرياد من

     از اين و آن نيست ...

     دلم ياد رفيقان کرده امشب !

باداباد..........ای زندگی

غم وتنهایی

ای باورهای بی شکوفه

که حس شکفتن

درشماسوخته است.

لحظه های خیالی من

ای عشق دردمند

که توان آمدن درتوهم

بدون حضوراحساس خشکیده است.

ای آرزوهای ساده

انتظارهای بی قانون

او........درفراسوی زمان گم شده است.

به من بگرید ای بهانه های خالی ازلطف

به من نخندید ای واژه های سنگین دنیا

که زندگی سراب آرزوهاست!

عشق من دنیای من

عشق شعررویاهاست

عشق معنای شعراست

عشق الهام رویاهاست

احساس قلب است

عشق هیجان رقص است

غزاله عشق من

عشق اول وآخر

عشق ابدی من

جادوی عشق

عشق موسیقی آوازهاست

عشق یعنی تنهایی

عشق یعنی مرگ

عشق یعنی تو..

دوستت داشتم.همیشه به یادت می مونم.

حذفت نمی کنم.توگذشته منی.خوب یابد

گنج منی.یه خواب بودی.یه کابوس

عاشقانه.خیال خوشبختی بودی.فراموشت

نمی کنم.فراموشم

............................................................

می خواهم همه چیزرابه توبگویم.قضاوت توهرچه باشد.

من ازدرون همچون احساس سنگینی یک رازبزرگ را

همچونکودکی دررحم مادرمی فهمم وگمانم اکنون هنگام متولد

شدن این نوزادفرارسیده است تاباهق هقهای همیشگی اش

سکوت تلخ زندگی مرادرهم شکند.من چون مسافری که روانه

دیارغریب است غریب دیار عشق ورزانم.غریبی که به هزاران

امیدپنچه بردرخانه ات کشیدم وآن قدرقدم پیش گذاشته ام که

می توانم ازروح ملکوتی توعبورکنم.تنهااجازه عبوری

ساده مرابرسجاده نیایش توبه حمدمی دارد.این زلال ترین

زمزمه ای است که ازحلقوم فرشتگان به خواهش توبر

می آیدواینک من وستارگان به حشمت وسپاس درتومی نگریم.

درتویی که برای من روشن ترین اقالیم قبله ای وحضوردائم

احساس توراهمچون فرهمای سعادت برفراز خویش می بینم.

بگذاراندوه این غم زیباودوست داشتنی رادرتنهاییهای خودگریه

کنم واین دل بی قراررابرای فرود احساس زیبای توجارو کنم

وهمچون شاخه های سرخ محبت تمام وجود نازل خودرابه تو

تقدیم کنم.تاهرچه می خواهی برمن روا داری واحساس سرخ

خودرابه روح زردمن درهم آمیزی تاشایدمرابهره ای اززندگی

 نصیب گردد.

گل خوش بوگل زیبا

گل زیباوتنهاوپریشان حال وبی پروا

ازاوبهتربودخاری

که ازجان وتن آن گل

کندباجان نگهداری

همان خاری

که باعشق گرانقدرش

به برگ گل کندیاری

که شاید

گل بخواندبادلش

آوازدلداری وغم خواری

 گل خوش بوگل زیبا

گل زیباوتنها وپریشان حال وبی پروا

کنارخاطراتم جای خالی ات بدبود

تمام زندگی ام باغم توهم قدبود

گریز ثانیه گردان ز دست عقربه ها

فرار متن ازسکون وازمدبود

زمان زمان غریبی است درهجوم ثانیه ها

برای هردلی که هرثانیه اش صدبود

غمی به وسعت دریا دلی به غربت

چه شد؟!کرانه گرفتم غمم معدد بود

دوچشم داشت دوسبزــــ آبی بلاتکلیف

میان دریاــــ چمن شدن مردد بود.........

آن گاه که غرورکسی راله می کنی.آن گاه که کاخ

آروزهای دیگران راویران می کنی.آن گاه که شمع

امیدکسی راخاموش میکنی.آن گاه که بنده ای رانادیده

می انگاری.آن گاه که حتی گوشت رامی بندی تا صدای

خردشدن غرورش رانشنوی.آن گاه که خدارامی بینی وبنده

رانادیده می گیری.می خواهم بدانم.دستانت رابسوی کدام

آسمان دراز می کنی تابرای خوشبختی خودت دعاکنی؟

بسوی کدام قبله نمازمی گذاری که دیگران نگذارده اند؟

............................................................................

مرگ من روزی فراخواهدرسید:

دربهاری روشن درامواج نور

درزمستانی غبارآلودودور

یاخزانی خالی ازفریادوشور

مرگ من روزی فراخواهدرسید:

روزی ازاین تلخ وشیرین روزها

روزپوچی همچو روزان دگر

سایه ای زامروزهاودیروزها!

دیدگانم همچودالانهای تار

گونه هایم همچومرمرهای سرد

ناگهان خوابی مراخواهدربود

من تهی خواهم شدازفریاد

خاک می خواندمراهردم به خویش

می رسندازره که درخاکم نهند

آه شایدعاشقان نیمه شب

گل به روی گورغمناکم نهند

بعدمن ناگه به یکسو می روند

پرده های تیره دنیای من

چشم های ناشناسی می خزند

روی کاغذهاودفترهای من

دراتاق کوچکم پامی نهد

بعدمن بایادمن بیگانه ای

دربرآئینه می ماندبجای

تارمویی نقش دستی شانهای

اولین کسی که عاشقش میشی دلتو میشکنه ومیره.

دومین کسی روکه میای دوستش داشته باشی واز

تجربه قبلی استفاده کنی دلتوبدترمیشکنه و میذاره میره.

بعدش دیگه هیچ چیز واست مهم نیست وازاین به بعد

میشی اون آدمی که هیچ وقت نبودی.دیگه دوست دارم

واست رنگی نداره.....واگه یه آدم خوب باهات دوست بشه

دلشومیشکونی که انتقام خودتو ازش بگیری واون میره با

یکی دیگه......واینطوری که دل همه آدما میشکنه.........

اگه فکر می کنی رفتنت باعث شکستنم میشه

اگه فکر می کنی ازپس رفتنت اشک میریزم

اگه میدونی بانبودنت لحظه هام خالی میشه

اگه فکر می کنی هرلحظه دلم برای بوسه هات تنگ میشه

اگه فکرمی کنی بی تو میمیرم

کاملا درست فکرکردی!خب!پس توکه می دونی

نبودنت روتاب ندارم پس بمان

..............................................................................

سه.دو.یک............سوت داوربازی شروع شد

دویدم.........دست وپازدم.............غرق شدم

.............دل شکستم..........عاشق شدم..

......بی رحم شدم............مهربون

شدم..........بچه بودم..........

بزرگ شدم........پیرشدم

.........بازی تمام شد

...........زندگی

راباختم...

..........................................................................................

درچشم هایم ریخت شب باسایه اش سنگین

بامن چه خواهدکرداین دیوانه ی دیرین؟

خالی شدم ازآسمان دیگرخواهم برد

راهی به سوی خلوت تنهایی پروین

نادیدنی هادیده ام درچارسوی خویش

ناگفتنی هاخوانده ام زین پرده ی چرکین

دیگرصدایم سوخت حتی چشم هایم سوخت

تصویرمن افتاده درآینه ای پرچین

چون پت پت فانوس می لرزم به پای خویش

ای شب

چه می خواهی زمن باسایه ات سنگین؟

وامانده ام من نیستم اینی که می بینی

انگارمثل سایه ام

من

سایه ای چوبین

درچشمهایم نیست رنگ آرزوهایم

دردستهایم

دیگرچشم فردابین

دنيا را بد ساخته اند......... كسي را كه دوست داري،تورادوست نمي دارد.

 كسي كه تورا دوست دارد ،تو دوستش نمي داري

اما كسي كه تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد

به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است

^عشق

 ^{عشق،عشق می آفريند
      عشق زندگی می بخشد
         زندگی رنج به همراه دارد
              رنج دلشوره می آفريند
                  دلشوره جرات  می بخشد
                     جرات،اعتماد به همراه دارد
                           اعتماد اميد می آفريند
                               اميد زندگی می بخشد
                                    زندگی عشق می آفريند 
                                          عشق، عشق می آفريند}

___*##########*
 __*##############
 __################
 _##################_________*#####*
 __##################_____*##########
 __##################___*#############
 ___#################*_###############*
 ____#################################*
 ______###############################
 _______#############################
 ________*#######www.arya-nazi.blogfa.com####
 __________#########you#############
 ___________*#####################
 ____________*##################
 _____________*###############
 _______________#############
 ________________##########
 ________________*#######*
 _________________######
 __________________####
 __________________###
 ___________________#

تو این شب غریب کسی به فکر ما

نبودتو این دیار بی کسی هیچ کس

دل سوزمون نبودحالا تو هم

 تنهام نذار ' نذار که تنها ببمونمتو

این شهر شلوغ چه کار کنم

نمیدونمولی این و یادت باشه هر

 جا باشی دوست دارمحتی

اگر هم یادی از من نکنی بازم

میگم دوست دارمخدانگهدار عزیز

خوشت باشه که هستیچون دوست

 من تو هستیبرات دعا میکنم ,

برات دعا میکنمیک چیزی تو

 دلم هست میگه بازم میاییخدا کنه

درست باشه دل میگه میایی

گر چه نزدیکم بهت ولی دلم تنگه برات

نمی دنم چه کار کنم دوست دارم 

مي‌تونه حس غريب بودنمي نويسم واسه تو نگو ديره نگو ديرهمن از اين فاصله ها بدجوري, گريه ام ميگيرهمن مي خونم واسه تو نگو رفتي نگو خستمبي تو تنها موندم اما دل به هيچ كسي نبستمتو

تنهايي معني نداره تو مثل سايه باهامي

قصه گوي هميشه گي براي من كه خسته ام

نميشه از پیشت برم...!

من مي سازم واسه تو قصري از سادگيااز اينجا مي برم تو رو به شهر دل دادگيابا بوسه اغاز ميكنم زندگي دبارموبه اسمونها نميدم همين يه تك ستار مو

مي نشينم پايه حرفهات تا ته قصه باهاتمبيا شهرزادي عاشق كه منه خسته فداتم

بيا شهرزادي عاشق تو پري قصه هامي

تنهايي معني نداره تو مثل سايه باهامي

مي‌توني توخستگي‌هاي تنت، به من و شونه‌ي من تكيه كني  

بذاراز اينجا به بعد مردم ما، منو مجنون تو شعرا  

بخونن.................دوست دارم دیوونه

تو ممکن است افرادی بهتر از من را ملاقات کنی.شوخ تر از من و با نشاط تر از من.......اما یک چیز می توانم به تو بگویم.من همیشه کنارت خواهم بود زمانی که همه ی آنها ترکت کردند

you... But even if you 4get about me, I just wan u to know... I'll never 4get you... یک روز همه چیز را درباره ی من فراموش خواهی کرد. نامم را ...صدایم را...که هستم و چه نسبتی با تو دارم.......اما حتی اگر تو فراموشم کنی من فقط می خواهم بدانی........من هرگز فراموشت نخواهم کرد.

گمان می کنم دیشب خواب رنگ پریده واژه ای را دیدمیا پرنده ای بی پر در آسمان هفتمیا پنج شنبه ای از اضطراب و پروانهیا زمستانی نوزاد.حالا لهجه ام سبز شده و چشمهایم لای خوای دیشب جا ماندههیچ کس نمی پرسد چرا سبز می پوشم چرا شراب می نوشمچرا دستهایم بوی ترانه گرفتههیچ کس دلش برای پاییز پریروز تنگ نمی شود!می خواهم بروم برای آینه گریه کنمگاهی که صبح و ستاره به دیدنم می آیند و آسمان بنفش می شودیادم می افتد که چه نسبت محرمانه ای با کلمه دارمو یاد تو می افتم که همیشه حال مرا از آینه می پرسیدیبعد از تو کسی بی ابهام از کنار باران عبور نمی کندمثل تمام پنج شنبه هایی که قد می کشند و جمعه می شوندو من فکر می کنم آخرین بوسه ات روی کدام انگشتم بود...باز صدایت راه می افتد و نام من پرنده می شودباز آینه دست هایش را برای گریه های من تعبیر می کندحالا تو هی بهانه بیاور.کنار همیشه نیامدنت باران به لکنت می افتد و بابونه و بوسه سبز می شودچقد آواز کف گلویم چقدر قمری کف دستم...دیگر نبودنت را بهانه نمی گیرم

آسمان وقف نگاهت گل من /مانده ام چشم به راهت گل من /هرکجا هستي و باشي گويم /که خدا پشت و پناهت گل من

سقوط شيرينه البته اگه مقصد {قلب} تو باشد

عشق از دوستي پرسيد:فرق من و تو چيست؟ دوستي گفت من آدمارو با سلام آشنا ميكنم((تو با نگاه)) من آدما رو با دروغ جدا ميكنم((تو با مررررررررررررررررررگ))

مراقب گرماي دلت باش تا کاري که زمستان با زمين کرد زندگي با دلت نکند

سوختم خاكسترم رابادبرد بهترين يارم مراازيادبرد

پروردگارابه من بياموز دوست بدارم کساني راکه دوستم ندارند ..عشق بورزم به کساني که عاشقم نيستند...بگريم براي کساني که هرگز غمم را نخوردند...به من بياموز لبخند بزنم به کساني که هرگز تبسمي به صورتم ننواختند... محبت کنم به کساني که محبتي درحقم نکردند...........

ميداني چه مي شود وقتي تمام احساساتت و عشقت را جمع كني و همه را به يك نفر هديه كني ..! مايه نشاطش باشي و تمام تلاشت شاد نگهداشتن او باشد . اما او بي اعتنا باشد و بي تفاوت . اينچنين است كه لحظه هاي خاموشي جان مي گيرد

خیلی سخته ببینی یه آهو اسیر پنجه های یه شیر شده !!! ولی تلخ تر از اون اینکه ببینی یه شیر اسیر چشمهای یه آهو شده

 دیدم کسی در میزند

                          در را گشودم روی او

                                     دیدم غم است در میزند

   ای دوستان بی وفا

             از غم بیاموزید وفا.....

                       غم با همه بیگانگی

                                   هر شب به من سر میزند

به من میگفت: انقدر دوستت دارم که اگر بگویی بمیرمیمیرم... باورم نمی شد... فقط یک امتحان

ساده به او گفتم بمیر...! سالهاست در تنهایی پژمرده ام... - کاش امتحانش نمی کردم

در تمام لحظه هایم هیچ کس خلوت تنهاییم را حس نکرد آسمان غم گرفته هیچ گاه برکه ی

طوفانی ام را حس نکرد آنکه سامان غزل هایم از اوست بی سرو سامانیم را حس نکرد

در خلوت من نگاه سبزت جاریست

این قسمت بی تو بودنم اجباریست

افسوس که نمیشود کنارت باشم

بی تو هر ثانیه و لحظه ی من تکراریست

درجوانی غصه خوردم هیچکس یادم نکرد

در قفس ماندم ولی صیاد آزادم نکرد

آتش عشقت چنان از زندگی سیرم کرد

آرزوی مرگ کردم ولی مرگ هم یادم نکرد